Esther's Krabbels

A is twee en zingt...

2012-03-21T21:22:00.000+01:00

Als je twee bent, dan zing je liedjes. 'Vader Jakob' tot je ouders er
gek van worden, maar wel telkens met een andere tekst, bijvoorbeeld
'Koekjes bakken, koekjes bak'. En als je dat zat bent, wissel je naar
'Pwaap kinte pwaap'. Het ultieme liedjeszingen is wel dat je de tekst
van 'Vader Jakob' zingt op de melodie van 'Kortjakje'; 'Vader Jakob
met alleen het woord 'paprika'; of je zingt 'Drie kleine kleutertjes'
met 'torenboempes geel' en dan jezelf verbeteren met 'nee toch,
boempes blauw!'

"Jip en Janke"

2012-03-21T14:38:00.000+01:00

Heerlijk, voorgelezen worden! Ik denk dat J en ik iedere dag zeker
vijf verhaaltjes van Jip en Janneke lezen. Komt A aangelopen: "Deze
lezen?!" met het boekje al open bij een verhaaltje dat we pas twee
dozijn keer hebben voorgelezen. "Ja?!" Ze draait zich met haar rug
naar je toe en friemelt haar billen tegen je benen: op schoot! Nestelt
zich tegen je aan, en geniet. Ik ook!

Mijn keuken

2012-03-21T14:32:00.000+01:00

In ons vakantiehuisje in Schotland staat een schitterende keuken, mijn
droomkeuken. Hoog werkblad van hardhout, diepe wasbak waar A in bad
kan, en een zespits-, twee-ovensfornuis op de plaats van de vroegere
vuurplaats. Zo mooi!
Aan de andere kant van het huisje staat een klein houtkacheltje.
Klein, maar fijn - als het maar vuur heeft, heerlijk!

Schotse kunstwerken

2012-03-21T13:18:00.000+01:00

Samen met m'n meisje heb ik lekker gewatervefd tijdens onze vakantie
op het Isle of Skye, Schotland.
Ze tekent 'spookjes': rondjes met twee oogjes. En mamma... tekent
alleen maar rondjes!

Heerlijke 'boodtes'!

2012-02-26T10:32:00.000+01:00

Zondagochtend: schort om, 'Mamma ook!', rollen maar! En dan nog even 'ferfe' met de kwast. Even wachten... heerlijke croissantjes! Eh... 'boodtes'!

Puzzelen met pappa

2012-02-24T19:00:00.000+01:00

Na de knopjespuzzels wordt het zo langzamerhand tijd voor de echte puzzels! Nu nog samen met pappa oefenen, maar dat duurt niet lang meer!

Liedje van de pauw

2012-02-20T21:15:00.001+01:00

Mooie veren (2x)
heeft de pauw (2x)
kijk maar naar z'n staartje (2x)
zo mooi blauw (2x)

(Op de wijs van 'Vader Jakob', om A zo ver te krijgen dat ze haar pauwenstaart om doet bij het carnavalsfeest...)

Bollen springen uit de grond!

2012-02-20T12:43:00.001+01:00

Ze waren al een eindje op weg - ik zag al groene sprietjes - toen mijn bloembollen weer in hun ontwikkeling gestopt werden door anderhalve week vrieskou. Maar nu Koning Vorst weer (even?) weg is, gaan ze weer: de bollen springen bijna de grond uit! Ben benieuwd wat eruit komt, want ik ben al bijna vergeten wat ik er in november in gestopt heb!

Samen koken

2012-02-14T09:56:00.000+01:00

Samen koken met A: lekker kliederen met water en bekers (tot de hele keuken nat is). Maar ze helpt ook heel goed met het schoonmaken van 'poooons' champignons (met een kwastje). Paprika, papíka, verdwijnt echter als sneeuw voor de zon... Ach ja, dat mag die kleine chef van mij wel!

Boerenkool

2012-02-14T09:55:00.000+01:00

Sinds deze zomer heb ik een moestuin. -Tje. Vier grote terrastegels zijn opgeofferd en nu is er een flinke vierkante meter grond om groente te verbouwen. Leuk om mee bezig te zijn! Een van de groenten die erin stond, was boerenkool. Omdat de moestuin pas in augustus gemaakt is, hadden de planten niet veel tijd gehad om groot te groeien. Ik had er vijf. Vier waren groot genoeg om te oogsten. En ze leverden anderhalf bord boerenkool op. Maar wel héle lekkere boerenkool!

Artikeltje geschreven over Pinterest

2012-02-07T15:01:00.005+01:00

Eerder al ik op berichtte Frank-ly over Pinterest, een ‘social prikbord’ voor het verzamelen van interessante afbeeldingen – en hun links. Het grootste nadeel van deze website leek te zijn dat er een oneindige scroll in zit: je komt nooit onderaan de pagina en je blijft maar gaan. Laat dat nu precies de bedoeling zijn! We kwamen een paar artikelen tegen over de achtergrond van Pinterest, en daar heb ik een korte samenvatting van geschreven. Hoe is het zo gekomen dat 3,3 miljoen gebruikers – 70% vrouw – hier honderden miljoenen pageviews genereren? En wat kan een online winkel, of Rhinofly zelf, er nou eigenlijk mee?

Conclusie: het is een slim opgezette website, met heel veel leuke content. Zowel voor vrouwen, als mannen, als bedrijven kan Pinterest een handige of slimme tool zijn.

Sneeuwkool

2012-01-30T11:05:00.000+01:00

Het sneeuwde! Voor het eerst in 2012 was de wereld, en mijn moestuin,
een beetje wit!

Betrapt!

2012-01-29T20:53:00.000+01:00

Aap is op heterdaad betrapt, terwijl hij snoept van A's nieuwe
speel-pasta van vilt.

Is een beetje uitgetwitterd

2011-07-13T23:03:00.000+02:00

Op 30 maart 2009 begon ik met twitteren. Omdat mijn collega's het ook deden, en ik zo op de hoogte kon blijven van wat er allemaal gaande was in hun levens. Acht maanden later had ik mijn twijfels: leuke links, tips en updates, maar eigenlijk ook een hoop zinloos tijdverdrijf. Nu is het zo'n anderhalf jaar na dat twijfelpunt, en ik twijfel weer.

Het aantal tweeps (twitteraars) dat ik volg, is wat gegroeid: 47 zijn het er nu. Daar zijn een aantal mensen bij gekomen die geen collega's zijn: vrienden en een paar organisaties. En 36 mensen volgen mij. Dat aantal is behoorlijk gedaald sinds onze dochter geboren werd en ik meer meld over kindjes en borstvoeding dan over films, concerten en andere algemene interesses. Ik heb ook mijn account beschermd: alleen mijn volgers kunnen zien wat ik twitter. Dat vond ik toch wel een prima idee.

Steeds vaker merk ik dat ik na het checken van de laatste updates, bedenk dat ik m'n tijd ermee verdoe: een enkele interessante link of tweet, maar over het algemeen voegt het niet echt iets toe. Dus ik ga weer minderen. Minder mensen volgen, minder twitteren.

Stiekem is er wel een vervanging: Facebook. Een account had ik al een tijdje, en op het moment dat het spel Farmville een vlucht nam, heb ik daar vaker (te vaak!?) gekeken. Daar ben ik uiteindelijk weer mee gestopt (toen ik de kas kon bouwen), en Facebook lag weer stil tot een tijdje terug. Ik heb even een grote opruiming gehouden in de vriendenlijst en hield mensen over aan wie ik echt iets wil vertellen. Ook over onze kleine A en wat haar bezighoudt - af en toe. Dus nu schuif ik een beetje van Twitter naar Facebook. Want bloggen? Daar heb ik sinds 16 maanden echt geen tijd meer voor...!

Pluim voor OBK

2011-01-10T10:52:00.000+01:00

Kijk - dit bedoel ik eigenlijk te zeggen als ik mensen vraag of ze naar het nieuwjaarsconcert komen luisteren. Het is gewoon een muzikaal feestje! Volgend jaar doen we het nog 'ns!

-------------
Zoals veel harmonieorkesten in Nederland geeft ook het Koninklijk Harmoniegezelschap O.B.K. uit Zeist jaarlijks een nieuwjaarsconcert. En zoals veel harmonieorkesten in Nederland nodigt O.B.K. vaak professionele zangers uit om extra kleur te geven aan hun concerten. Maar wat onderscheidt O.B.K. uit Zeist dan van andere harmonieorkesten?

Om te beginnen is dat bezielende en inspirerende leiding van algeheel muzikaal leider Gert Buitenhuis. Niet vaak zie je een dirigent die zo duidelijk begaan is met zijn orkest en daarnaast over een enorme dosis humor beschikt waarbij hij tijdens optredens het publiek vermaakt door tussen de nummers door grappige anekdotes te vertellen en zijn trots niet onder stoelen of banken steekt. En dan zijn er de orkestleden zelf: de altijd mooi geklede dames en heren die hun partijen spelen alsof het hun dagelijks werk is, werk dat ze met bijzonder veel plezier en professionalisme doen. Vol overgave storten ze zich op de door hen te spelen partijen en dat resulteert in een prachtig geheel.

Het 26e Nieuwjaarsconcert werd gegeven op zaterdag 8 januari 2011 in een bomvol Theater Figi in Zeist. Na een mooi gesproken welkomstwoord van voorzitter/klarinettist Jan Borgers volgt een zeer gevarieerd concert waarin in het deel voor de pauze de compositie Deserts van Philip Sparke grote indruk maakt mede door de prachtige beelden van orkestlid Fred Manschot.

De solisten van dit jaar zijn Tony Neef en Linda Wagenmakers, die hun musicaldoorbraak samen beleefden in Miss Saigon en daarna een glansrijke carrière in de muziekwereld maakten en inmiddels aan de top staan. Voor de pauze brengen ze allebei een nummer. Het eerste deel wordt afgesloten met een solo optreden van de zeer talentvolle Inge Verbraak op saxofoon, afgestudeerd aan het Conservatorium in Utrecht en sinds 2003 lid van O.B.K.

Na de pauze barst het vuurwerk los; zowel het orkest als de solisten laten het beste van hun kunnen zien en horen. De solisten uit het orkest krijgen alle ruimte om zich van hun beste kant te laten zien, Linda Wagenmakers zegt dat het publiek moet gaan staan en het publiek gaat staan, Tony Neef haalt een dame uit het publiek en verovert samen met haar de harten van iedereen, the Hoogy Carmichael Selection laat de hele zaal swingen en tot slot is er het kippenvellenlied uit Miss Saigon De Laatste Nacht door Linda Wagenmakers in een prachtige gouden avondjurk en Tony Neef in een stralend wit pak.

Het opgetogen publiek geniet met volle teugen en terecht. O.B.K. is een orkest dat staat voor wat het is: Koninklijk!

bron: www.hettheaterplein.nl

Broem, broem

2010-10-27T11:07:00.000+02:00

Nieuw liedje voor als we naar de auto lopen:

Broem, broem, naar de auto,
Broem, broem, ga je mee?
Broem, broem, in je stoeltje,
Rij je met me mee!

(Melodie op aanvraag ;-) )

Poesje mauw... en andere dieren

2010-10-11T21:06:00.000+02:00

Kipje tok, tok, tok, tok,
Zit jij in je kippenhok,
Leg voor mij, maar een ei,
Weer een kuikentje erbij.

Slakje glij, glij, glij, glij,
Glij jij in de tuin voorbij,
Met je huis op je rug,
Ben jij langzaam - ik ben vlug.

Draagdoekliedje

2010-10-08T14:34:00.000+02:00

Waar is mamma's draagdoek,
O kijk nou, hij ligt hier.
Mijn mamma draait 'm om zich heen,
En ik kraai van plezier.

Mijn mamma heeft een draagdoek,
Ze draagt me met zich mee.
Van hot naar her, van hier naar daar,
Zo gaan we met z'n twee.

Ik zit dan in de draagdoek,
En kijk zo om me heen,
Mijn mamma zegt dan wat ze ziet,
Zo leer ik dat meteen.

('Mamma' natuurlijk ook te vervangen door 'pappa'!)

Groen is gras, wit is sneeuw

2010-10-08T14:30:00.000+02:00

Groen is gras, groen is gras,
Onder mijne voeten.
'k Heb verloren, m'n beste vrind,
Waar zal ik 'm zoeken?

Hee, daar, plaatsgemaakt, is ze al,
Voor die jongedame! In het autostoeltje / In de kinderwagen /...
En de koekoek op het dak,
Zingt een lied op zijn gemak.
Oh, mijn lieve Augustijn,
Deze dame zal het zijn.

En zo ook:

Witte sneeuw, witte sneeuw,
Onder mijne voeten,
'k Maak er snel een sneeuwpop van,
Met een hoge hoed op!

Hee, daar staat hij al,
Midden in ons tuintje!
En de wortel van zijn neus,
Eet ik op, nee echt, ja heus!
Nee, mijn lieve Annesofie,
Smelten dat doet hij nog niet!

In een groen, groen knollenland

2010-10-08T14:26:00.000+02:00

In een groen, groen, groen, groen knollen-, knollenland,
daar zaten twee haasjes heel parmant,
en de een die blies de fluite, fluite, fluit,
en de ander sloeg de trommel.

Daar kwam opeens een jager-, jagerman,
die heeft er één geschoten.... die heeft toen meegefloten,
daar heeft toen hebben naar men denken, denken kan,
de haasjes zeer verdroten.... de haasjes van genoten.

Zeven kikkertjes

2010-10-08T14:21:00.000+02:00

Er zaten zeven kikkertjes al in een boerensloot.

De sloot was toe gevroren, de kikkers waren dood.

De sloot stond vol met water, de kikkers waren groot.

Ze kwekten niet, ze kwaakten niet, van honger en verdriet.

Ze kwekten en kwaakten, ze sprongen van plezier.

Er zaten zeven kikkertjes al in een boerensloot.

Gezichten van weleer

2010-06-19T23:59:00.000+02:00

In 1984 bestond onze lagere school in Honselersdijk 75 jaar. De School met den Bijbel vierde dat toen met een project over 'scholen' en op de feestdag kwamen we allemaal in ouderwetse kleding naar school. Mijn moeder maakte zelfs speciaal een jaren '20 jurk, en mijn broertje kreeg de bretels van opa om zijn knickebocker omhoog te houden. Het was een dag met veel ouderwetse spelletjes. En als aandenken kregen we een mok.

Dit jaar heeft de school een andere naam en een heel ander gebouw. De karakteristieke lagere school van Honselersdijk is verdwenen - daar staat nu een Albert Heijn (vergelijk deze foto's maar). En de oude kleuterschoollokalen zijn omgebouwd tot nieuwe lagere school: De Hoeksteen. En er was weer feest: het 100-jarig bestaan! (Want ondanks dat er een nieuw gebouw staat, en een nieuwe naam aan gegeven is, tellen we gewoon door natuurlijk...).

Op de reünie ontmoette ik 6 oud-klasgenootjes. Heel leuk om eens bij te kletsen en elkaar te zien: "even goed kijken, ben jij nou...?". Het is bijzonder dat je daar met 7 volwassenen staat, waarvan je van de meesten niet weet wat ze doen en wat ze de laatste, zeg, 28 jaar gedaan hebben. Toch heb je 6 jaar bij hen in de klas gezeten en ken je ze dus wel. De een heeft nu een eigen kwekerij; de ander staat voor de klas; de derde werkt in de kinderopvang... iedereen is een andere kant op gegaan, al wonen de meesten nog in het Westland.

Het was ook leuk om te horen dat enkelen nog met elkaar contact hebben: er zijn nog steeds groepjes vrienden die elkaar regelmatig zien. Zoals voor een middagje voetbal, na de reünie.

En toen de reünie afgelopen was, kregen we als herinnering... een mok!

Oude truien: nieuwe kussens

2010-02-28T18:36:00.000+01:00

Wie wat bewaard... heeft een hoop spullen. Verdeeld over moeder's kast en mijn kast lagen heel wat oude truien: afgedragen, uit de mode geraakt, eruit gegroeid... Om verschillende redenen zijn ze in de kast beland, maar eigenlijk waren ze te leuk of zelfgemaakt om weg te gooien. De oplossing zat al een tijdje in ons hoofd: kussentjes ervan maken. Soms lagen de truien bij mij, dan weer bij mamma, maar geen van ons had er tijd voor. En nu dus wel.

Het resultaat is een hele stapel kussentjes: een gebreide sneeuwman van oma; een andere sneeuwman door mamma; de favoriete balletschoenentrui; de konijnentrui door oma; de Pink Panter in kruissteek; en de super-clowntrui door mamma. Geflankeerd door twee truien die 'gewoon gekocht' zijn, maar die niet meer voor dragen geschikt waren. Er liggen nog vier truien... en ik ga maar eens in mijn kast neuzen, want dit is leuk om te doen!

2000-10 of 20-10?

2010-02-28T16:54:00.000+01:00

Dit jaar duurt 365 dagen, en toch zal ik het jaartal nog vaak noemen, ook na die dagen. Dat komt door de komst van Kleine Pluis in maart van dit jaar. Maar hoe noem je de vier getallen, 2-0-1-0? Het vorige jaar noemde iedereen gewoon 'tweeduizendnegen', dus je zou verwachten dat het nu 'tweeduizendtien' is. Maar je hoort ook 'twintigtien'. Zelfs tijdens de opening van de Olympische Spelen werd er gezegd dat het 'twenty-ten' was. Dus het is iets internationaals - in ieder geval speelt het in Nederlands en Engels. Wat is beter, praat prettiger?

In navolging van de jaren in de vorige eeuw, zou je kunnen kiezen voor 'twintigtien'. Het was tenslotte ook 'negentiennegentig', 'negentienzesentachtig' en 'negentientien'. Er zit dus wel een lijn in. Maar het is tien jaar geleden dat we dat voor het laatst echt gebruikten. Sindsdien hebben we telkens 'tweeduizend' gebruikt: 'tweeduizend', 'tweeduizendéén', tot 'tweeduizendnegen'. Hoe makkelijk is het dan nu om weer terug naar het 'twintig', dat volgt op 'negentien'?
Het voordeel van 'twintig' ten opzichte van 'tweeduizend' is natuurlijk ook dat het één lettergreep korter is. Dus ben je sneller klaar met het uitspreken van het jaartal. Maar in mijn oren klinkt het nog een beetje vreemd. Ik voel nu nog meer voor 'tweeduizendtien'. En straks 'tweeduizendelf' in plaats van 'twintigelf' - want als dat mooie 'tien' met één verhoogd wordt, klinkt het meteen heel anders. We zullen het zien. Horen...

Ik ben sowieso ook wel benieuwd wanneer we weer jaartallen gaan benoemen zonder er 'twintig' of 'tweeduizend' voor te zetten. Want ik ben 'van vijfenzeventig' en ik was in 'achtennegentig' in Costa Rica. Maar ons kindje, is dat straks 'van tien'?

Heidens?

2010-02-15T20:41:00.000+01:00

Min of meer per ongeluk keek ik daarnet naar het programma 'Schepper & Co' van de NCRV. Er is namelijk heel weinig interessants op tv tussen vijf en zes. In 'Schepper & Co' was een mevrouw te gast die vier jaar in Bolivia heeft gewoond en gewerkt. In een klein Aymara-dorp heeft zij nu, via een kerkje, een kinderopvang opgericht. De lokale kinderen worden daar na school opgevangen, ze krijgen bijles en kunnen spelen. Dat is hard nodig, want het leven is hard daar in de hooglanden van Bolivia.

In een kleine reportage zagen we de opening van het opvangcentrum, waarbij een fles 'champagne' op de grond kapot geslagen werd. Dit was een offer aan 'Pachamama' (moeder Aarde), om haar respect te tonen en te bedanken: een offer, eigenlijk. De vraag van een andere gast in het programma was of dat niet erg 'heidens' was. Ik schrok van dit woord. De mevrouw van het Boliviaanse project pareerde prima door uit te leggen dat Pachamama niet als godin gezien wordt, maar als de natuur en aarde in het algemeen, waaruit we allemaal voortkomen en weer naar terugkeren, en waar wij gebruik van maken in de tijd dat we leven. Om daar respect voor te tonen, wordt zelfs door de armste mensen een offer gebracht. Dit is ook de manier waarop wij op onze reis door Zuid-Amerika hebben horen praten over Pachamama. En de enigen die dat heidens vinden, zijn mensen die vinden dat God (of Allah, of wie dan ook) het enige 'opperwezen' is - voor iedereen op deze wereld. Ik dacht dat 'we' tegenwoordig wel zo ruimdenkend waren dat iedereen zijn eigen ding mag geloven en zijn eigen rituelen mag hebben. Blijkbaar niet. En trouwens, Pachamama is in Bolivia al wat langer 'in beeld' dan God.