Is een beetje uitgetwitterd

Op 30 maart 2009 begon ik met twitteren. Omdat mijn collega's het ook deden, en ik zo op de hoogte kon blijven van wat er allemaal gaande was in hun levens. Acht maanden later had ik mijn twijfels: leuke links, tips en updates, maar eigenlijk ook een hoop zinloos tijdverdrijf. Nu is het zo'n anderhalf jaar na dat twijfelpunt, en ik twijfel weer.

Het aantal tweeps (twitteraars) dat ik volg, is wat gegroeid: 47 zijn het er nu. Daar zijn een aantal mensen bij gekomen die geen collega's zijn: vrienden en een paar organisaties. En 36 mensen volgen mij. Dat aantal is behoorlijk gedaald sinds onze dochter geboren werd en ik meer meld over kindjes en borstvoeding dan over films, concerten en andere algemene interesses. Ik heb ook mijn account beschermd: alleen mijn volgers kunnen zien wat ik twitter. Dat vond ik toch wel een prima idee.

Steeds vaker merk ik dat ik na het checken van de laatste updates, bedenk dat ik m'n tijd ermee verdoe: een enkele interessante link of tweet, maar over het algemeen voegt het niet echt iets toe. Dus ik ga weer minderen. Minder mensen volgen, minder twitteren.

Stiekem is er wel een vervanging: Facebook. Een account had ik al een tijdje, en op het moment dat het spel Farmville een vlucht nam, heb ik daar vaker (te vaak!?) gekeken. Daar ben ik uiteindelijk weer mee gestopt (toen ik de kas kon bouwen), en Facebook lag weer stil tot een tijdje terug. Ik heb even een grote opruiming gehouden in de vriendenlijst en hield mensen over aan wie ik echt iets wil vertellen. Ook over onze kleine A en wat haar bezighoudt - af en toe. Dus nu schuif ik een beetje van Twitter naar Facebook. Want bloggen? Daar heb ik sinds 16 maanden echt geen tijd meer voor...!

Pluim voor OBK

Kijk - dit bedoel ik eigenlijk te zeggen als ik mensen vraag of ze naar het nieuwjaarsconcert komen luisteren. Het is gewoon een muzikaal feestje! Volgend jaar doen we het nog 'ns!

-------------
Zoals veel harmonieorkesten in Nederland geeft ook het Koninklijk Harmoniegezelschap O.B.K. uit Zeist jaarlijks een nieuwjaarsconcert. En zoals veel harmonieorkesten in Nederland nodigt O.B.K. vaak professionele zangers uit om extra kleur te geven aan hun concerten. Maar wat onderscheidt O.B.K. uit Zeist dan van andere harmonieorkesten?

Om te beginnen is dat bezielende en inspirerende leiding van algeheel muzikaal leider Gert Buitenhuis. Niet vaak zie je een dirigent die zo duidelijk begaan is met zijn orkest en daarnaast over een enorme dosis humor beschikt waarbij hij tijdens optredens het publiek vermaakt door tussen de nummers door grappige anekdotes te vertellen en zijn trots niet onder stoelen of banken steekt. En dan zijn er de orkestleden zelf: de altijd mooi geklede dames en heren die hun partijen spelen alsof het hun dagelijks werk is, werk dat ze met bijzonder veel plezier en professionalisme doen. Vol overgave storten ze zich op de door hen te spelen partijen en dat resulteert in een prachtig geheel.

Het 26e Nieuwjaarsconcert werd gegeven op zaterdag 8 januari 2011 in een bomvol Theater Figi in Zeist. Na een mooi gesproken welkomstwoord van voorzitter/klarinettist Jan Borgers volgt een zeer gevarieerd concert waarin in het deel voor de pauze de compositie Deserts van Philip Sparke grote indruk maakt mede door de prachtige beelden van orkestlid Fred Manschot.

De solisten van dit jaar zijn Tony Neef en Linda Wagenmakers, die hun musicaldoorbraak samen beleefden in Miss Saigon en daarna een glansrijke carrière in de muziekwereld maakten en inmiddels aan de top staan. Voor de pauze brengen ze allebei een nummer. Het eerste deel wordt afgesloten met een solo optreden van de zeer talentvolle Inge Verbraak op saxofoon, afgestudeerd aan het Conservatorium in Utrecht en sinds 2003 lid van O.B.K.

Na de pauze barst het vuurwerk los; zowel het orkest als de solisten laten het beste van hun kunnen zien en horen. De solisten uit het orkest krijgen alle ruimte om zich van hun beste kant te laten zien, Linda Wagenmakers zegt dat het publiek moet gaan staan en het publiek gaat staan, Tony Neef haalt een dame uit het publiek en verovert samen met haar de harten van iedereen, the Hoogy Carmichael Selection laat de hele zaal swingen en tot slot is er het kippenvellenlied uit Miss Saigon De Laatste Nacht door Linda Wagenmakers in een prachtige gouden avondjurk en Tony Neef in een stralend wit pak.

Het opgetogen publiek geniet met volle teugen en terecht. O.B.K. is een orkest dat staat voor wat het is: Koninklijk!

bron: www.hettheaterplein.nl

Broem, broem

Nieuw liedje voor als we naar de auto lopen:

Broem,  broem, naar de auto,
Broem, broem, ga je mee?
Broem, broem, in je stoeltje,
Rij je met me mee!

(Melodie op aanvraag ;-) )

Poesje mauw... en andere dieren

Kipje tok, tok, tok, tok,
Zit jij in je kippenhok,
Leg voor mij, maar een ei,
Weer een kuikentje erbij.

Slakje glij, glij, glij, glij,
Glij jij in de tuin voorbij,
Met je huis op je rug,
Ben jij langzaam - ik ben vlug.

Draagdoekliedje

Waar is mamma's draagdoek,
O kijk nou, hij ligt hier.
Mijn mamma draait 'm om zich heen,
En ik kraai van plezier.

Mijn mamma heeft een draagdoek,
Ze draagt me met zich mee.
Van hot naar her, van hier naar daar,
Zo gaan we met z'n twee.

Ik zit dan in de draagdoek,
En kijk zo om me heen,
Mijn mamma zegt dan wat ze ziet,
Zo leer ik dat meteen.

('Mamma' natuurlijk ook te vervangen door 'pappa'!)

Groen is gras, wit is sneeuw

Groen is gras, groen is gras,
Onder mijne voeten.
'k Heb verloren, m'n beste vrind,
Waar zal ik 'm zoeken?

Hee, daar, plaatsgemaakt, is ze al,
Voor die jongedame! In het autostoeltje / In de kinderwagen /...
En de koekoek op het dak,
Zingt een lied op zijn gemak.
Oh, mijn lieve Augustijn,
Deze dame zal het zijn.

En zo ook:

Witte sneeuw, witte sneeuw,
Onder mijne voeten,
'k Maak er snel een sneeuwpop van,
Met een hoge hoed op!

Hee, daar staat hij al,
Midden in ons tuintje!
En de wortel van zijn neus,
Eet ik op, nee echt, ja heus!
Nee, mijn lieve Annesofie,
Smelten dat doet hij nog niet!

In een groen, groen knollenland

In een groen, groen, groen, groen knollen-, knollenland,
daar zaten twee haasjes heel parmant,
en de een die blies de fluite, fluite, fluit,
en de ander sloeg de trommel.

Daar kwam opeens een jager-, jagerman,
die heeft er één geschoten.... die heeft toen meegefloten,
daar heeft toen hebben naar men denken, denken kan,
de haasjes zeer verdroten.... de haasjes van genoten.